Pierwszy aparat cyfrowy

W latach  1974–1975 pracownik Kodaka, Steve Sasson, prowadził eksperymenty z nowym rodzajem urządzenia, wykorzystywanym do rejestrowania obrazu – matrycą CCD. W tamtym czasie jedną dostępnym modelem, była matryca Fairchild. Matryca jak na tamte lata, posiadała posiadała zawrotną ilość 100×100 punktów światłoczułych. Całość była umieszczona na ramce 3×4 milimetry. Optyka niezbędna do prób budowy pierwszego aparatu cyfrowego, pochodziła z innych urządzeń. Podczas prac ostatecznie użyto części z rozmontowanej kamery standardu Super 8.

Celem eksperymentów Stevena Sassona było stworzenie przenośnego urządzenia, które pozwoli na zapis i odczyt obrazów (Statycznych) bez wykorzystania filmu fotograficznego. W kolejnym kroku pozwoliłoby to na ominięcie etapu związanego z robienia odbitek.

Pierwsze urządzenie zbudowane przez Sassona posiadało rozdzielczość 0,01 megapiksela. Jako nośnik danych zapisanego obrazu użyto zwykłej taśmy magnetofonowej. Sam aparat nie był w stanie wyświetlić zarejestrowanego obrazu, wymagane do tego było specjalnie  skonstruowane urządzenie, które interpolowało zdjęcie do 400 linii i pozwalało przekazać obraz na zwykły telewizor.

Zbudowane przez Sassona urządzenie było w pełni przenośne, nie potrzebowało stałego źródła zasilania z linii energetycznej. Zasilanie zapewniało 15 niklowo – kadmowych baterii AA.

Pierwszy aparat cyfrowy – Stephen Sasson

Budowa pierwszego aparatu cyfrowego oraz urządzenia do odczytu zdjęć zajęła około roku. Pierwsza prezentacja urządzenia miała miejsce na wewnętrznych pokazach kodaka w 1976 roku, jednak do informacji publicznej informacja o ‘elektronicznym aparacie’ trafiła dopiero w 1991 roku.

Zbudowany przez zespół Sassona aparat działał poprawnie, jednak był czysto eksperymentalną konstrukcją. Projektancji zastosowali najnowsze technologie cyfrowe, by pokazać jedynie koncepcję urządzenia, które do wykonania fotografii nie używa filmu i nie ma żadnych ruchomych, mechanicznych elementów, lub ma ich mało.
W 1976 r. Sasson uważał, że opracowanie komercyjnej wersji takiego urządzenia będzie możliwe za 15 – 20 lat. Jak się później okazało, Kodak był pionierem cyfrowej fotografii. W 1990 roku zaprezentował pierwszy profesjonalny aparat cyfrowy z megapikselową matrycą, a w 1994 roku wprowadził na rynek pierwszą cyfrówkę dla konsumentów Apple QuickTake.

Pierwszy aparat cyfrowy – Stephen Sasson

Największe problemy podczas budowy urządzenia sprawiała matryca CCD. Urządzenie potrzebowało nowatorskiego na tamte czasy zasilania (12 linii – każda o innej wartości napięcia). Całkowitą nowością jak na tamte czasy były także: przetwornik anologowo-cyfrowy, oraz cyfrowa pamięć. Wymagały one bardzo dokładnego odmierzania czasu, by zarejestrować obraz w czasie 50 milisekund. Kaseta magnetofonowa potrzebowała 23 minuty na zapisanie 10 tysięcy pikseli przechowywanych w pamięci kamery.

Wielkim wyzwaniem było takie ułożenie podzespołów, by finalnie otrzymać urządzenie  o  gabarytach pozwalających na jego przenoszenie, a jednocześnie tak, aby nie wykluczyć późniejszej ingerencji w podzespoły aparatu (np. w celu późniejszej naprawy urządzenia).

Co ciekawe – zespół pracujący nad urządzeniem nie mógł zobaczyć zapisanego przez aparat obrazu do momentu, gdy była gotowa aparatura do wyświetlania obrazu. Do tego czasu wiedzę na temat zapisanych danych posiadano jedynie na podstawie pomiarów napięcia oraz kształcie wykresów na oscyloskopie.

Pierwszy aparat cyfrowy – Stephen Sasson

Pierwsze zarejestrowane obrazy były czarno-białe i o dziwo wyraźne pomimo, że wykonano je matrycą o rozdzielczości 10tysięcy pikseli. Każdy obraz zajmował jedynie 4 bity.
Podczas pierwszych prezentacji urządzenia, fotografowano zebrane osoby, by po chwili wyświetlić zdjęcia na ekranie ustawionego w pomieszczeniu telewizora. W tamtym czasie (rok 1976), pojawiało się wiele wątpliwości, np. co uzasadnia oglądanie zdjęć na telewizorze, jak w takim przypadku ma wyglądać fotoalbum? Biorąc pod uwagę fakt, że było to w epoce, gdy nie znano komputerów osobistych i internetu, te wątpliwości były jak najbardziej uzasadnione.

Niezwykle ważnymi wydarzeniami w temacie dalszego rozwoju cyfrowych aparatów, było stworzenie  kolorowej matrycy światłoczułej (1976 rok), a następnie stworzenie pierwszej matrycy megapikselowej (1986 rok). Pierwsze urządzenie wykorzystane komercyjnie, to aparat wysłany w kosmos  na pokładzie wahadłowca w roku 1991 roku.

Naszą d40 kupiliśmy w Media, wyszło tego w sumie 1700zł: aparat + karta pamięci 2gb, do tego etui. Pozostałe akcesoria fotograficzne? No cóż… wyszliśmy z założenia, że reszta dodatków pojawi się dopiero wtedy, gdy już uda nam się poskromić aparat w wersji podstawowej.

Pierwsze wrażenia

Aparat okazał się zadziwiająco… lekki. Po zmontowaniu zawartości pudełka w całość (czyli założenie obiektywu, wsadzenie baterii i karty pamięci) ukazał nam się nawet niewielkich rozmiarów aparacik (w porównaniu do innych lustrzanek oczywiście). Aparat dość ładnie układał się w dłoni, obiektyw nie przeważał całością do przodu. Zarówno w moich dość sporych łapach, jak i w dłoniach Kaśki wszystkie przyciski, pokrętła oraz inne wszelakie knefle są dostępne i wyraźnie wyczuwalne.
Co ważne – nasz nikon (pomimo pochodzenia z dolnej półki lustrzanek) jest wykonany z materiału, który daje poczucie, że ten aparat fotograficzny nie rozpadnie nam się w dłoniach przy lekkim stuknięciu, czy mniej delikatnym położeniu go np. na stole.

Co ważne wg mnie: skrócona instrukcja i reszta dokumentacji pozwalają bez obaw poskładać całość do kupy nawet osobom, które mają lustrzankę pierwszy raz w dłoni i są im obce dodatkowe obiektywy oraz ich montaż.

Pierwsze ‘testowe’ cyknięcia

Już pierwsze zdjęcia pokazały wyższość nad starym cyfrowym kompaktem. Korzystając z trybu automatycznego, można było zauważyć o wiele lepsze odwzorowanie kolorów, czy lepszą ostrość zdjęć. Wzięliśmy się więc za intensywne testy. Efektem owych testów było chowanie się psa pod dywan, gdy tylko psisko dostrzegło wycelowany w swoją stronę aparat
Gdy mieliśmy już z psem zrobiony pierwszy milion zdjęć (oczywiście 99,9% fotek poszło do kosza), zainteresowałem się ‘tą obszerniejszą’ instrukcją obsługi.  Ale o niej już w innej notatce.

2008-06-16